Καλώς ήρθατε

Η δικαιοσύνη μπορεί. Θέλει;

Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα, τόσο απ' αυτά που είπαμε τις προηγούμενες μέρες όσο και από τα -πολύ περισσότερα- παρόμοια περιστατικά που γνωρίζουμε, είναι αν μπορεί η δικαιοσύνη να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην πάταξη των φασιστών. Με τις δίκες τής Χρυσής Αυγής να βρίσκονται σε εξέλιξη, ίσως το ερώτημα να είναι άκαιρο αλλά παραμένει κεφαλαιώδες. Μπορεί η δικαιοσύνη να λειτουργήσει ως ανάχωμα στον φασισμό;

Κατ' αρχάς, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι είναι κατηγορηματικά αντίθετος προς την πρόταση πολλών να...

Εσύ, πόσο κυρ-Παντελής είσαι;

Ο κυρ-Παντελής, που λέτε, είναι νοικοκύρης άνθρωπος. Ένας ήσυχος, καθημερινός άνθρωπος που κοιτάζει το σπίτι του και την δουλειά του. Δεν δημιουργεί προβλήματα και δεν θέλει μπλεξίματα. Γι' αυτό αποφεύγει τις πολιτικές συζητήσεις όπως ο διάολος το λιβάνι. Κι αν ποτέ μπερδευτεί σε καμμία, προσπαθεί να ξεφύγει με κάθε τρόπο. Συνήθως καταφεύγει στα παλιά αλλά δοκιμασμένα τσιτάτα είτε τύπου τσουβαλιάσματος ("όλοι ίδιοι είναι", "βρες εσύ τον καλύτερο", "όλοι την τσέπη τους κοιτάνε, ποιος νοιάστηκε για τον τόπο;" κλπ) είτε τύπου ζαμανφουτισμού ("εγώ θα σώσω τον κόσμο;", "εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα" κλπ). Δεν του αρέσουν, άλλωστε, ούτε τα άκρα ούτε η βία (απ' όπου κι αν προέρχεται), γι' αυτό θεωρεί καμάρι του να ανήκει στον μεσαίο χώρο, χωρίς να ενοχλείται που κάποιοι άσχετοι μπερδεύουν τον μεσαίο χώρο με τον μικροαστισμό.

Ο Παντελής είναι ένας άνθρωπος πιστός στις...

Έχετε καταλάβει ότι το σύστημα δεν κινδυνεύει από το διαδίκτυο

Πάντα συνέβαινε αλλά τις ημέρες των γιορτών το κακό παράγινε: μπλέκω με μια παρέα για να πιω έναν καφέ ή ένα κρασί και θεωρείται περίπου αυτονόητο ότι πρέπει να απαντήσω σε ερωτήματα του τύπου "πού θα πάει αυτή η κατάσταση;", "τί βλέπεις να γίνεται;" και τα τοιαύτα. Ομολογώ ότι μου έχουν λείψει οι καλές εποχές, τότε που η κουβέντα στις παρέες στρεφόταν στο ποδόσφαιρο ή, έστω, στα ξενοπηδήματα των καλλιτεχνών. Εκεί όπου κάποτε μια κουβέντα για την Παναχαϊκή μπορούσε να προκαλέσει σύρραξη, τώρα βλέπεις κατεβασμένα κεφάλια σκεφτικών ανθρώπων. Κι αν κάπου ξεφύγει κανένας θερμοκέφαλος, οι υπόλοιποι τον κοιτάζουν λες και είναι εξωγήινος...

Εφέτος, λοιπόν, έχοντας κουραστεί με τα ίδια και τα ίδια, μου ήρθε η ιδέα να...

Από τον Άιχμαν στον Σόιμπλε

Σαν σήμερα 15/12/1961 καταδικάστηκε ο Άιχμαν στα Ιεροσόλυμα και η Χάνα Άρεντ έγραψε την περίφημη Κοινοτοπία του Κακού. Σήμερα, 55 χρόνια μετά, ένας άλλος Γερμανός, ο Σόιμπλε τιμωρεί μία χώρα γιατί έδωσε μερικά ψίχουλα στους συνταξιούχους της. Και σκέφτομαι, υπάρχει άραγε κάτι -εκτός από την Κοινοτοπία του Κακού- ένας «γερμανικός χαρακτήρας», που επιβάλλει στους φορείς του, την ηγετική δηλαδή ελίτ της Γερμανίας να λειτουργεί με έναν κυνικό και απάνθρωπο τρόπο; Τι μπορεί να συνδέει τον Άιχμαν με τον Σόιμπλε;

Η Χάννα Άρεντ αναλύει τη δίκη του Άιχμαν, αξιωματούχου που είχε κεντρικό ρόλο στην...

Kουλοχέρηδες: Καταστρέφοντας την κοινωνία στο όνομα των εισπράξεων

Το μεσημέρι της 2ας Νοεμβρίου η Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ) απέστειλε πανηγυρικό δελτίο Τύπου, σύμφωνα με το οποίο έγινε «ρύθμιση θεμάτων και ελέγχου των τυχερών παιγνίων» για τα παιχνίδια VLT. Σύμφωνα με αυτό μάλιστα όλες οι αλλαγές έγιναν με βασικό στόχο την προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Ας δούμε λιγάκι ποιο ακριβώς είναι αυτό το συμφέρον.

Τα Video Lottery Terminals (VLT) είναι τα γνωστά μας «φρουτάκια» ή «κουλοχέρηδες». Αυτό το αθώο ηλεκτρονικό παιχνίδι που στην πιάτσα του τζόγου είναι γνωστό ως το...

Νομίζω δεν έχει πια καμία σημασία να αγχωνόμαστε για το τι θα συμβεί στη συνέχεια

Θα δεις που τα πρώτα εφτά χρόνια μιας χρεοκοπίας είναι τα δύσκολα. Στα επόμενα εφτά δεν θα καταλάβεις τίποτα. Μιας και πλησιάζουμε αισίως στον 8ο χρόνο μετά την χρεοκοπία του 2010, θα ήθελα να μας ευχηθώ «βίο ανθόσπαρτο». Νομίζω δεν έχει πια καμία σημασία να αγχωνόμαστε για το τι θα συμβεί στη συνέχεια. Το ξέρουνε μέχρι και οι πέτρες, τι έρχεται.

Οι Έλληνες προτιμήσαμε συνειδητά -ναι καλά διαβάσετε, συνειδητά- μια αθλιότητα δίχως τέλος, οπότε καλή όρεξη. Είπες, κομπανιέρο, για τους...

Πρώτη φορά αριστερά;

Δεν θέλω να μαυρίζουμε τις καρδιές μας δευτεριάτικα αλλά τούτες τις μέρες συμπληρώνεται ένα ολόκληρο δεκαοκτάμηνο αριστερής διακυβέρνησης της χώρας και δεν βλάφτει να δούμε τι αντίκτυπο έχει στην καθημερινότητά μας η προ δεκαοχτώ μηνών απόφασή μας να στρίψουμε για πρώτη φορά (μη το ξεχνάμε αυτό!) το καράβι αριστερά. Νομίζω δε ότι την καλύτερη θέα μας την δίνει η ολιγοσέλιδη αλλά αποκαλυπτικώτατη έρευνα του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ για το εισόδημα και την οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς. Μόνο που τα ευρήματά της δεν είναι και τόσο ευχάριστα, όπως βλέπουμε...

Euro 2016: Μια μπαρουταποθήκη ακραίου εθνικισμού

Οργανωμένοι στρατοί παραγωγής μαζικής βίας, ακραία εθνικιστικά στοιχεία, υφέρπουσα εξωτερική πολιτική, ξύλο μέχρι θανάτου, χάος. Μόνη λύση; Τα επόμενα Euro να γίνουν... εκτός Ευρώπης!

Το βράδυ της 28ης Μαΐου του 2010, ο κόσμος μας ήταν πολύ διαφορετικός. Πολύ πιο ήσυχος. Πολύ πιο ήρεμος. Πιθανώς, ζούσε μες την άγνοιά του, αλλά πολύ πιο ευτυχισμένος. Η τρομολαγνεία δεν είχε εισχωρήσει σαν σαράκι να κατατρώει τα σωθικά του καθενός. Η ανάληψη μιας μεγάλης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης ήταν ευλογία. Όχι κατάρα, όπως σήμερα. Οι Γάλλοι πανηγύριζαν. Ο Μισέλ Πλατινί κρατούσε το χαρτάκι με το όνομα «Γαλλία» και προσπαθούσε πολύ για να κρύψει το μειδίαμα του.

Τα πατριωτάκια του για τρίτη φορά θα διοργάνωναν Euro κι...

Πλήρωσες με κάρτα και νιώθεις περήφανος;

Πλήρωσες με κάρτα; Ίσως νιώθεις περήφανος: βοηθάς την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής!.. Ή μήπως έχεις φάει αμάσητο ένα παραμύθι / δόλωμα που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στρέφεται εναντίον σου;

Έχουμε γράψει και στο παρελθόν, μικρές σημειώσεις ή σχόλια, για το θέμα “πλαστικό χρήμα”. Όταν επιβλήθηκε, δια νόμου στα μέρη μας, ότι και στον ιδιωτικό τομέα οι πληρωμές των μισθών θα γίνονται μέσω τραπεζών, ήταν η εποχή που οι (Ελληνικές) τράπεζες είχαν αρχίσει (να παραδέχονται) ότι βουλιάζουν. Το επιχείρημα που πουλήθηκε για να...

Μεγάλη Παρασκευή, 1944...

Μεγάλη Παρασκευή σήμερα. Ο καιρός γλύκανε και ο ήλιος, παρά τα δόντια του, άρχισε να θυμίζει άνοιξη. Κι ενώ οι καμπάνες χτυπάνε λυπητερά κι ασταμάτητα, το μυαλό μου πετάει (κοίτα παράξενα παιχνίδια που κάνει το μυαλό πολλές φορές) σε μιαν άλλη Μεγάλη Παρασκευή...

Μεγάλη Παρασκευή, 14 Απριλίου 1944. Στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου (τότε Πλατεία Μπέλλου, σήμερα Πλατεία Δημοκρατίας) οι Γερμανοί απαγχονίζουν τρεις πατριώτες: τον Πάνο Σούλο, τον Χρήστο Σαλάκο και τον Αβραάμ Αναστασιάδη. Τους κρεμάνε, για παραδειγματισμό, σε τρεις φανοστάτες. Λίγο πιο πέρα, στις φυλακές τής Αγίας Τριάδας, εκτελούν μαζικά άλλους 117 άντρες και μια γυναίκα. Πέντε μέρες πριν, ο ΕΛΑΣ είχε ανατινάξει το τραίνο που πήγαινε από το Κρυονέρι στο Αγρίνιο, σκοτώνοντας την...
Related Posts with Thumbnails